Wat als de natuur terug kon spreken? Dat was het uitgangspunt van dit project. Geen audiotour, geen vast verhaal. Een ervaring die dynamisch, responsief en levend is.
Voor het kunstwerk Dijk van een Wijf, onderdeel van Sense of Place, werden we gevraagd iets te creëren dat verder gaat dan een traditionele audiotour. In plaats van bezoekers te vertellen waar ze naar kijken, konden ze in gesprek gaan met het landschap zelf.
Bezoekers stellen vragen over het Waddenlandschap, de geschiedenis, de dieren en het kunstwerk. Het systeem reageert in real time, niet als een gids, maar als een entiteit die voelt alsof ze zelf uit het landschap komt.
Een Friese artiest met achtergrond in muziek en theater. Haar connectie met de regio en gevoel voor toon maakten haar de ideale stem voor dit project.
Elk opnamesessie werd benaderd met een specifieke toon in gedachten. Tempo, stilte, zachtheid en ademhaling creëerden ruimte in de stem.
Uit de opnames werd het sterkste materiaal geselecteerd. Ruis, mondgeluiden en inconsistenties zorgvuldig verwijderd voor een stabiel en natuurlijk model.
Door zorgvuldige regie en modeltraining voelt de stem als dezelfde entiteit in zowel Nederlands als Engels.
Muzikale modi als emotionele tools. Mineurtonaliteiten voor diepte en verstilling in de winter, lydisch en majeur voor lichtheid in de warmere seizoenen.
De soundscape ondersteunt het gesprek, ademt mee en laat ruimte. Zodat de interactie helder en intiem blijft, en de stem nooit wordt overstemd door het geluid eromheen.
Achter de schermen verbindt een zorgvuldig ontworpen systeem alle onderdelen. De agent is gekoppeld aan een kennisbank over ecologie, geschiedenis en het kunstwerk. Elke reactie is inhoudelijk sterk en tegelijk poëtisch van toon.
Ecologie, geschiedenis, kunst en omgeving als basis voor elke reactie.
Antwoorden klinken als een aanwezigheid, niet als technologie.
Ontworpen voor gebruik in het veld. Eenvoudig, direct en intuïtief.
Van reactielengte tot audiobalans. Kleine aanpassingen, grote impact op geloofwaardigheid.
Je staat in het wad, stelt een vraag, en er komt een antwoord. Niet als een apparaat, maar als onderdeel van de omgeving zelf. De ervaring nodigt mensen uit te vertragen, te luisteren en de ruimte op een andere manier te beleven.
Praat met het wad →